Wat zijn de functies en praktijken van oppervlaktebehandelingsmethoden bij de corrosieweerstand van koolstofstalen schroeven?

Koolstofstalen schroeven hebben een slechte corrosieweerstand omdat koolstofstaal inherent gevoelig is voor oxidatie en snel zal roesten bij blootstelling aan lucht, vocht of corrosieve omgevingen. Om de corrosieweerstand van koolstofstalen schroeven te verbeteren, wordt via verschillende oppervlaktebehandelingstechnieken vaak een beschermlaag op het oppervlak van de schroeven aangebracht. Deze behandelingen vertragen niet alleen het corrosieproces van de schroeven, maar verbeteren ook hun mechanische eigenschappen en esthetiek.

Galvaniseren is de meest voorkomende anti-corrosiebehandeling koolstofstalen schroeven . Het voorkomt roest door het oppervlak van de schroef te bedekken met een laag zink om te voorkomen dat het ijzeren element reageert met zuurstof en vocht in de lucht. Zink fungeert als opofferingsanode, en zelfs als een deel van de coating op het oppervlak van de schroef beschadigd raakt, zal het zink nog steeds bij voorkeur worden geoxideerd om het onderliggende staal te beschermen.

Plaats de koolstofstalen schroef in een oplossing die zinkzouten bevat en breng door middel van een elektrolytische reactie een zinklaag aan op het oppervlak van de schroef. Deze methode is eenvoudig te bedienen en goedkoop, maar de coating is dun en geschikt voor gebruik binnenshuis. Dompel de schroef onder in gesmolten zinkvloeistof om een ​​dikkere zinklaag te vormen. Thermisch verzinken heeft een betere corrosieweerstand dan galvaniseren en is geschikt voor buiten- of ruwe omgevingen.

Nikkel en chroom hebben uitstekende corrosieweerstand en decoratieve eigenschappen. Vernikkelen en verchromen kunnen een dichte metalen beschermlaag op het oppervlak van de schroef vormen om te voorkomen dat het onderliggende staal in contact komt met corrosieve stoffen. Tegelijkertijd kan de hoge hardheid van de nikkel- en verchroomde lagen de slijtvastheid en duurzaamheid van de schroeven verbeteren.

De schroeven worden in een elektrolyt geplaatst dat nikkelzouten bevat, en de nikkellaag wordt met behulp van elektrische stroom op het oppervlak van de schroeven afgezet. De vernikkelingslaag is glad en helder en heeft goede anticorrosie- en antioxidatie-effecten. Net als bij het vernikkelproces wordt verchromen meestal gebruikt voor industriële en decoratieve doeleinden. De chroomlaag is niet alleen corrosiebestendig, maar blijft ook goed presteren bij hoge temperaturen en zware omstandigheden.

Fosfateren is een chemische conversiebehandeling die basisbescherming tegen corrosie biedt door een vaste fosfaatfilm op het oppervlak van de schroef te vormen. De fosfaatfilm kan smeerolie of verf absorberen, waardoor het corrosiewerende vermogen en de smerende werking van de schroef verder worden verbeterd.

De schroeven worden ondergedompeld in een zure oplossing die fosfaten bevat, er vindt een chemische reactie plaats en op het oppervlak wordt een fosfaatfilm met een microporeuze structuur gevormd. De fosfaatlaag zelf heeft geen sterke corrosieweerstand, maar het algehele anticorrosie-effect kan worden verbeterd door daaropvolgende verf-, coating- of smeeroliebehandeling.

Dacromet is een anorganische coating op basis van zink en aluminium. Het heeft een sterke corrosieweerstand en is bestand tegen corrosie-erosie in ruwe omgevingen. Vergeleken met traditioneel verzinken is de Dacromet-coating dunner, maar het corrosiewerende effect is beter dan bij gewoon galvaniseren.

De schroef wordt ondergedompeld in een oplossing die zink- en aluminiumdeeltjes bevat en vervolgens bij hoge temperatuur uitgehard om een ​​dichte coating te vormen. Deze coating heeft niet alleen een goede corrosieweerstand, maar heeft ook een hoge temperatuurbestendigheid, chemische bestendigheid en een goede hechting en taaiheid.

Koolstofstalen schroeven moeten worden verbeterd door middel van een verscheidenheid aan oppervlaktebehandelingstechnologieën vanwege hun inherente gebrek aan corrosieweerstand. Veel voorkomende oppervlaktebehandelingsmethoden zijn onder meer galvaniseren, vernikkelen of verchromen, fosfateren, Dacromet-coating, behandeling met zwarte oxide en spuitcoating. Elke methode heeft zijn eigen unieke voordelen, en de keuze van welke behandelingsmethode hangt af van de specifieke toepassingsomgeving van de schroef en de vereisten voor corrosieweerstand.